fbpx

De bossen

Zeg je Lelystad, dan zeg je groen. In de jaren 60 begon de aanleg van de groene zoom rondom deze jonge stad. Snelgroeiende boomsoorten zoals de els, wilg en populier hebben een korte levenscyclus. Ze werden daarom gecombineerd met de es, beuk en eik (langzame groeiers). De snelgroeiers werden sneller vervangen dan de langzame groeiers. Het resultaat? Een gevarieerd bos. Waar het nog steeds heerlijk wandelen is.

Lelystad is omgegeven door het groen. Ontworpen op de tekentafel, maar veel natuur ontstond spontaan. Het Zuigerplasbos (1964) is een aansprekend voorbeeld. De plas is het resultaat van zandwinning voor de IJsselmeerdijk en de Houtribsluizen. Daar werden vervolgens bomen omheen geplant.

Doel: met snelgroeiende boomsoorten in korte tijd een gesloten bosopstand krijgen en op de langere termijn een duurzaam bos. Dit gebeurde door snelgroeiende soorten (els, wilg, populier) te combineren met langzaam groeiende houtsoorten (es, beuk en eik). De snelgroeiende boomsoorten hadden een kortere levenscyclus en waren ook bedoeld als productiehout. Deze werden op termijn weer vervangen en zo ontstond een gevarieerd bos. De bosontwikkeling in Flevoland had een planningshorizon van maar liefst 200 jaar.